Naked Wines, verleidelijke marketing zonder marketingbudget

Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Geen marketingbudget en toch binnen zeven maanden meer dan 40.000 betalende klanten. Het lukte Rowan Gormley in Engeland met zijn uitdagende wijnconcept: Naked Wines.

Naked Wines?
Naked Wines werd opgericht door Rowan Gormley vanuit de passie voor pure wijn. Het idee erachter is even simpel als geniaal. Als je naar de prijs van de gemiddelde fles wijn kijkt bestaat deze voor ongeveer € 0,50 uit wijn. De overige € 1,50 komt op conto van marketing. En dat is slecht nieuws voor de kleine wijnmakers. Want hoe goed hun wijn ook mag zijn. De grote wijnmerken betalen hen bijzonder weinig. Hier wilde Naked Wines verandering in brengen. Naked staat dus niet voor het naakt drinken van wijn, maar voor pure wijn zonder de opsmuk van marketing.

Wat maakt Naked Wines uniek?
• Nakedwines.com is een online wijnmarkt voor kleine wijnboeren.
• Zij krijgen zo een eerlijke prijs voor hun product.
• De wijnen worden door de consument zelf geselecteerd.
• Zij mogen zelfs mede de prijs bepalen.
• Als je een wijnboer support dan krijg je zelfs tot 1/3 korting.
• Vandaag besteld is morgen in huis.
• En ben je als klant niet tevreden dan krijg je altijd je geld terug.

Naked Angels
Om toch aan marketing te doen, heeft Naked Wines de Naked Angels in het leven geroepen. De Angels zijn samen met de wijnboeren de ambassadeurs van hun favoriete wijn. Deze vorm van mond-tot-mondreclame vindt zowel zijn weg in de echte wereld als online via de verschillende social media waar Naked Wines een plek heeft verworven. Als wederdienst krijgen de Naked Angels gratis wijn en een Vip-behandeling.

Naked Chef
Om het verhaal rond te maken is Jamie Oliver gestart met verkoop van Naked Wines via zijn website. “Ik kwam op reis geweldige wijnen tegen die ik thuis nergens kon kopen...”, legt Jamie uit “...Naked Wines heeft die wijn wel in het assortiment.”

Het klinkt allemaal fantastisch. Jamie Oliver die wijn aanraadt, online contact met de wijnmakers en korting bovendien. Jammer genoeg wordt de wijn nog niet in Nederland bezorgd. Maar goed, wel een inspirerend verhaal waar we enorm van kunnen leren.

Hieronder vind je nog een interview met Rowan Gormley. Door By The Grape met de hand geschoten tijdens de South African Wine Tasting in Londen. Cheers!

Naked Wines from Derrick Neleman on Vimeo.

Charity Producten 2, IKEA en Unicef doen het goed samen

Nu de feestdagen eraan komen, mogen we best iets meer stilstaan bij merken die goed doen. IKEA is een merk dat zich zichtbaar zodanig wil profileren. Zo ook tijdens de jaarlijkse knuffelactie. Voor elk verkocht pluchen speelgoedbeest doneert IKEA één euro. Een eerlijk is eerlijk, dat levert Unicef en Save the Children flink wat op.

Voor de vijfde keer op rij is op 2 november de jaarlijkse IKEA-actie ‘1 euro is een fortuin’ van start gegaan. De actie duurt nog tot en met 24 december en 271 IKEA woonwarenhuizen over de hele wereld doen mee. Sinds de start in 2003 is er in totaal 16,7 miljoen euro opgehaald.

Knuffelen voor het goede doel
Om ‘knuffelen voor het goede doel’ bij jongeren op een originele manier meer bekendheid te geven, is er een speciale website ontwikkeld: een knuffelversie van Live Aid uit de jaren tachtig. Hier wordt een poging gedaan om het grootste koor ter wereld bijeen te brengen. Kinderen en hun ouders kunnen daar hun favoriete knuffel kiezen, waarmee ze zelf het lied inzingen.



Projecten in 30 landen
De opbrengst wordt door Unicef en Save the Children gebruikt om nieuwe projecten op te zetten of bestaande projecten uit te breiden. De projecten zijn gericht op het verbeteren van de kwaliteit van onderwijs en het bouwen en verbeteren van leerinstanties. Eén euro is genoeg om vijf kinderen een schooljaar van boeken te voorzien.

De samenwerking tussen IKEA en Unicef
Al sinds 2002 werken IKEA en Unicef over de hele wereld samen en ondersteunen met geïntegreerde programma’s de ontwikkeling van kinderen en vrouwen waarbij het onderwerp kinderarbeid grote aandacht krijgt. IKEA is een van de grootste corporate donoren van Unicef en steunt de VN-kinderrechtenorganisatie en kinderen door donaties aan projecten, lobbywerk, de verkoop van Unicef-kaarten, cause-related marketing promotions en steun in natura.

Wat mij betreft mogen er meer acties zoals deze komen. En hierin sta ik niet alleen. Want uit de poll bij mijn eerdere post over charity producten kwam naar voren dat zo’n 70% van de stemmers het met me eens was. O ja, neem ook eens een kijkje in de Unicef-shop.

Dit bericht verscheen eerder op Molblog.

Eerste Reclamepoort: commerciële communicatie als oplossing??

Een druilerige namiddag waarop de politiek en de commerciële sector het debat aangingen. De steeds machtiger wordende consument werd aangestipt .Er werd geworsteld met het begrip social media. Het belang van zelfregulering werd onderstreept. En er onvoldoende antwoord kwam op de vraag of commerciële communicatie een oplossing is als het gaat om belangrijke maatschappelijke issues.

Op donderdag 12 november 2009 vond in Den Haag de eerste Reclamepoort plaats. De bijeenkomst werd georganiseerd door het Centrum voor Merk en Communicatie: het platform voor commerciële communicatie waar kennis en belangen van de branche worden samengebracht. De twee belangrijkste sprekers waren Cees-Jan Adema (bestuurslid BVA) en Frank Heemskerk(Staatssecretaris van Economische Zaken). Daarna volgde een discussie waar Joop Atsma (CDA) nog aan bijdroeg. Het geheel stond onder de bezielende leiding van Tom Kok (voorzitter DDMA). Hieronder volgt mijn wrap-up van de bijeenkomst.

Commerciële communicatie als oplossing!
De eerste spreker van de middag was Cees-jan Adema bestuurslid BVA en werkzaam bij PepsiCo, die gelukkig kwam met een nuancering van de titel van het event en er communicatie als deeloplossing van maakte. Om ons gewag te maken van een veranderende tijd kwam hij met een voorbeeld van de meest succesvolle reclameactie ooit: de flippo’s. Een actie die in deze tijd – nu obesitas zo hoog op de politieke agenda staat – ondenkbaar zou zijn. De enige klachten die het publiek in die tijd uitte: de actie duurde te kort, er zat te weinig variatie in de flippo’s en de actie zou aanzetten tot gokken.
Maar ja, in die tijd was het publiek onwetend en onmondig. Dat is nu wel anders. Om dit te onderstrepen, kregen we een aantal fragmenten uit een recent consumentenonderzoek te zien ... Wat wil de consument nu echt? Tja, tijden veranderen en de conclusies waren dan ook:

• De consument wordt kritischer
• Heeft een heldere mening
• Snapt wat reclame doet
• Ziet een rol voor reclame
• Verlangt eerlijkheid en transparantie

En dat is niet voor niets want de consument heeft nog nooit zoveel mogelijkheden gehad zich te informeren en te organiseren. Dat werd nog maar eens onderstreept door het door velen gekende filmpje “Is Social Media a Fad?”

Tot slot werd er door Cees-Jan Adema nog stilgestaan bij zelfregulering als het gaat om het oplossen van maatschappelijke issues. Dat kan de sector namelijk prima zelf. Want ook als het gaat om een duidelijke stem (awareness) doen we het goed, aldus Adema. Denk hierbij aan de onbewust asociaal campagne van SIRE. Die doet beter zijn werk dan de gemiddelde Postbus 51 overheidscampagne. Staatssecretaris,wat is hierop uw antwoord?

Het belang van zelfregulering
Frank Heemskerk (Staatssecretaris van Economische Zaken) hield het kort. Hij kwam met een wijze uitspraak:

communicatie moet waar zijn en waar moet daar zijn.

Hij benadrukte dat de consument betere en betrouwbare informatie wil. En liet samen met Tweede Kamerlid Joop Atsma (CDA )weten dat zelfregulering vaak effectiever is dan wetgeving. Een bewijs hiervan is het Bel-me-niet register. Frank zei vervolgens nog trots te zijn op de creatieve industrie en Amsterdam. En noemde de samenwerking tussen overheid en bedrijfsleven in de Duisenberg School of Finance als een inspirerende voorbeeld. Hij stelde voor dat de CMC zich bij dit initiatief zou aansluiten. Dit kon worden opgevat als een handreiking.

In de discussie verzande het geheel. Er werd verwijtend gemopperd dat reclame te vaak als zondebok wordt gebruikt. Dat de politiek te veel speelbal is van de waan van de dag. En toen Joop Atsma vroeg wat de zaal vond van een reclamevrij publiek net bleef het angstvallig stil. Er werd veel gezegd, soms gezwegen, weinig besloten. Ergo, een echt antwoord op de vraag of commerciële communicatie een oplossing is bij maatschappelijke issues kregen we niet. Wel bleek dat communicatie een zinvolle bijdrage kan leveren als het gaat om awareness bij maatschappelijke issues. Een kwam naar voren dat zelfregulering erg goed werkt, beter zelfs dan wetgeving. Dat dan weer wel.

Deze post verscheen ook op Molblog.

Bekijk hieronder nog wat losse fragmenten van het event (geschoten uit de losse pols met mijn Flip mino HD:

Stichting Hulphond in nood. Schiet Pedigree te hulp?

Stichting Hulphond verkeert in zwaar weer. De giften lopen terug en als er niet iets gebeurt, kunnen er geen honden meer worden opgeleid. En dat is slecht nieuws voor mensen met een motorische beperking of epilepsie. Ik vroeg me af: hoe is het gesteld met het MVO-gevoel van Pedigree?

Stichting in financiële nood
Ze doen het licht uit, de gordijnen dicht en halen was uit de wasmachine. De Stichting Hulphond leidt honden op voor mensen met een handicap zodat ze weer zelfstandig kunnen functioneren in de maatschappij. Maar als gevolg van de economische crisis hebben veel sponsors zich teruggetrokken en wordt de stichting in haar voortbestaan bedreigd. Daarnaast wordt een hulphond door de zorgverzekeraar maar gedeeltelijk vergoed. Betekent dit het einde van Stichting Hulphond? Op 2 oktober werd hier door EenVandaag uitgebreid aandacht aan geschonken.



Pedigree, een merk voor honden

“Dogs rule, everything we do is for the love of dogs, from the dog food we make to the dog adoption drive we support.” (Pedigree)

Als je de reacties naar aanleiding van de uitzending van EenVandaag leest wordt er geschreeuwd om ingrijpen van de overheid. Maar zou het niet een stunt zijn als de stichting wordt gered door een merk voor honden. Pedigree bijvoorbeeld. Ik zie de kop al voor me: Pedigree redt Stichting Hulphond. Pedigree bespaart zich het geld voor een dure campagne. Profileert zich als een bedrijf dat zijn maatschappelijke betrokkenheid toont, ook geen slechte zaak in deze tijd. En creëert zo veel goodwill en free publicity. En de boodschap - het merk voor slimme honden – kun je zelf niet beter verzinnen. Natuurlijk mogen er ook andere merken opstaan, Royal Canin bijvoorbeeld. Maar doe het wel voor het te laat is.

Deze post verscheen ook op Molblog.

Charity producten, verwen jezelf voor het goede doel

Je schuldig voelen over je consumptiegedrag hoeft niet langer. Want als je overgaat tot de aankoop van charity producten koop je je schuld direct af.

Lush Charity Pot
Wie charity producten consumeert, draagt direct bij aan een betere wereld. Zo komt Lush – van die zeepjes – met de Charity Pot. Een natuurlijke hand- en bodylotion van onder meer geranium en goudsbloem. Het totale aankoopbedrag van €18,85 gaat naar een goed doel. Het Beloofde Varkensland bijvoorbeeld.

De 'dakloze' pop
Een ander voorbeeld van een charity product is de ‘dakloze' pop van Matel – je weet wel van de makers van Barbie. De pop is verkrijgbaar voor zo’n € 95 en is volgens Matel bedoeld om meisjes te laten zien dat de realiteit niet altijd even rooskleurig is.

Kortom, met charity producten kun je op een speelse manier een bijdrage doen aan een betere wereld. Wellicht een leuk idee voor de feestdagen. Kijk voor deze post ook op Molblog, doe dan meteen even mee met de poll.

Column: Doe jij al aan MVO?

Begrijp me niet verkeerd; ik ben een groot voorstander van maatschappelijk verantwoord ondernemen, maar er zit me ook iets dwars. En wel met de benaming MVO. Als ik de term hoor dan komt de appeltaartgeur me tegemoet. Eentje die de werkelijkheid verbloemt. Want wees nu eerlijk, die appeltaart heb je niet gebakken voor de mensen die komen kijken naar je huis. Nee, die heb je gebakken om je huis te verkopen. Zo’n soort lucht hangt er om MVO. Ik hoor ze het al zeggen op een verjaardagsfeestje: “Hé Jopie, doe jij al aan MVO?” Maar ja zo gaat het vaak met termen die gehypet worden. Er zit niks anders op dan het te accepteren.Want MVO is here to stay. En als het mezelf betreft. Ik probeer het gebruik gewoon zoveel mogelijk te vermijden. Als het aan mij ligt, blijven bedrijven vooral zichzelf. Zeg waar je voor staat en voer dat uit. Dan kun je voortaan als iemand je vraagt: “Doe jij al aan MVO?”, gewoon zeggen: “Nee lul, dat hebben wij niet nodig.” Of is dat niet maatschappelijk verantwoord?

Goede doelen: What if ... honderd grote bedrijven één procent van hun omzet afstaan?

Eén procent lijkt misschien niet veel, maar als honderd grote bedrijven één procent van hun omzet afstaan, komt dat neer op de totale omzet van één groot bedrijf. Met dit in gedachten richtte Yvon Chouinard - oprichter en eigenaar van buitensportmerk Patagonia - 1% for the Planet op. Bedrijven die zich bij dit initiatief aansluiten commiteren zich door jaarlijks één procent van hun omzet af te staan. Hiermee steunt 1% for the Planet duizenden nonprofit-organisaties die zich inzetten voor duurzaamheid en het behoud van onze planeet. In ruil hiervoor mogen deelnemers het 1% FTP-logo gebruiken. Zo laten zij hun klanten zien dat zij zich inzetten voor een betere wereld. Inmiddels hebben zich al meer dan duizend bedrijven aangesloten bij dit initiatief, wat neerkomt op een bijdrage van zo’n 12 miljoen euro. Voorbeelden van deelnemers zijn: the North Face, Jack Johnson en Patagonia.

1% for the Planet promotional video - members mentioned from 1% for the Planet on Vimeo.

Yvon Chouinard on NBC's Nightly News from coreindustries on Vimeo.